Blogia

Ciclop

El movimiento del ser y la mujer enmedio

Hace poco leí en un foro, un tio que decía que el tenia el blog para escribir sobre cosas importantes, y no sobre si salió con tal o ha roto con la novia y cosas similares...
He estado pensando, y no sé... yo me lo paso bien diciendo lo que hago y lo que pienso y a quien no le guste, que no me lea... lo tengo bien clarito, más que nada es que ya necesito escribir acerca de mi vida porque me gusta expresar lo que siento y como lo siento.
Hoy iba conduciendo por la A7 y veia delante de mi a la Luna, bien redonda, grande, blanca... aún era de día y tras mis espaldas gozaba el Sol con sus últimos destellos de energia antes de abandonarnos... yo salía del Sol para adentrarme en el reinado de la Luna... hasta que de repente lo que parecía la Osa Menor se ha convertido en un punto que no paró de moverse y atravesaba la Luna y poco a poco se alejaba de ella... era un avión!

Sabeis esos dias en que esperas que llegue una hora porque sabes que te vas a encontrar a alguien?? Pues hoy era un día de esos y de momento está a la altura, aunque la voy a reventar, hehehee

Escuchando Los Planetas, Nada Surf y Train

Pues un buen día!

11'30- levantarme, ducha, vestirme y salir de casa
12'00- coger metro
12'12- salir del metro, enviar sms advirtiendo de mi llegada tardía...
12'25- recibir sms de P, yo también llego tarde
13'00- salir de la fede con las fichas y sin ningún destino fijo
14'00- no sé donde estaba pero comprando... seguro ;)
15'00- comer algo, y degustar con la mirada a cualquier persona de otro sexeo diferente al mio...
16'00- Cor de la ciutat (serie a la que me estoy volviendo a enganchar...)
17'00- msn con P y Nastrud
18'00- calle Mas, reunión con padres para el torneo, reunión con padres del mini B para rotaciones
20'00- entreno con senior A
21'45- salir del pavellón y hacer de taxista de R y T
22'15- recoger a J en su casa para ir a tomar unas birras
00'15- salimos de casa tras zamparnos una botella de vino y fumar un poquito... solo un poquito hehehe
00'30- entramos en Le journal
2'30- salimos de Le Journal
2'32- entramos en el Gusto
3'15- salimos del Gusto
3'30- llego a casa
4'11- escribo en mi blog, mi diario personal...
4'12- escribo lo que escucho... THE UNFINISHED SYMPATHY... 3ER CD! ;)

Escuchando The Unfinished Sympathy

Tengo una mazeta en el culo

Me he levantado a las 9:15 al sonar el despertador...nadie ha venido a decirme que tenía exámen, ya era yo conciente de ello y por este motivo me he metido en la ducha vacía. Después de meterte en la cama a las 4 de la madrugada y dar vueltas hasta las 5, el agua caliente que caía de la ducha era como una aguja en mis ojos, me dolían y picaban, y aún lo hacen.
Des del noviembre que no desayunaba... no tengo por costumbre si me levanto más tarde de las 12 pues se junta con la comida y total... para beber un vaso de leche y enguarrarme los dedos al sucar las galletas...
Estaba bastante disperso, eran las 10 al salir de casa y he pensado que como podía estar la gente tan despierta a esta horas. Claro que lo sé, hay gente que se levanta a las 7 y a las 6... no soy tontín joder :)
En el metro he leido La Divina Comedia... llevo un mes con ella y realmente me tiene enganchado, aunque solo lleve 50 páginas disfruto bastante con su lectura ya que aprendo con cada palabra...
Llego pronto a clase, en el metro sólo había silencio, no parecía que estuvieramos en época de exámenes. Salimos todos escupidos por el metro con la cabeza ya en el exámen, preparándonos mentalmente para escupir lo empollado, que no aprendido, sobre el papel en blanco.
Estaba muy tranquilo, y eso que sólo me sabía a mi amigo íntimo Pestalozzi, un gran tipo, del cual siempre admiré que se gastara toda su fortuna en crear internados para educar a los huérfanos. Debería de estar nervioso, pues sino sale mi autor, tendría que irme de clase para que no me contara una convocatoria.
Llega el profe, me hace cambiar de sitio, debo tener cara de copión, algo que no he hecho nunca en mi vida, excepto en COU donde me fotocopiaba el libro de lite española y lo ponía tal cual... con alguna falta claro está para no sacar sobresaliente :)
El profesor empieza a repartir exámenes... no me pongais a Rousseau porque no lo quiero y no os pido eso... he respirado más que tranquilo, él era el precursor de la filosofia de la educación de Pestalozzi... el chico de delante se ha girado y me ha dicho, es Pestalozzi... casi chillo de la emoción!!! :)
Hago el exámen, pim, pam, 40 minutos y fuera, voy a casa, me cambio de ropa, me voy a la pelu, me corto mucho el pelo después de hablar un ratillo con el peluquero, menudo individuo... entro en el caprabo donde la cajera me mira con una cara de... pero que te has hecho en el pelo niño?? Y nada, ahora despierto de la siesta más que merecida, hehehee Me voy a trabajar al club... todo esto es para deciros que no tengo una flor en el culo... sino una mazeta!! :)

Me voy a presentar

Tiempo hacia que no me ponia delante de unos apuntes... des del 27 de diciembre que fui a estudiar con G en una biblioteca muy guapa :) Pero hoy al ponerme a leer me han entrado unas ganas locas de empezar a aprender, un poco tarde quizás? Pues sí! Me he empollado un solo autor, si tengo suerte apruebo pues me sé toda su filosofia educativa y sus vinculaciones con los demás autores... sino sale, pues nada, otra para la saca, hahaha
Hace un año y medio que no me presento a ningún exámen... mañana me despiertan los dos compis de piso que parecen más ilusionados que yo ante tal evento... para mi es la prueba evidente de que mis retos de este año no se cumpliran... pero bueno, ojalá tenga suerte y salga Pestalozzi en el exámen :)
Aunque suspenda creo que ya es un paso el presentarme y el hacer el esfuerzo de coger el metro para ir a la uni, sitio que no piso des de principios de noviembre...tendré que pillar dos bolis como hacen los empolloncetes... para mi lo mejor empieza tras la prueba. Me iré a la pelu, me raparé al 3, si hay tiempo iré de rebajas y por la tarde tengo mucho curro del basket, rotaciones de minis que traen de cabeza a los padres... y sobretodo, la reunión del viaje a Ibiza donde se organiza un torneo de baloncesto y vamos a ir unos cuantos equipos... yo iré como coordinador... pero bueno, ya hay ganas de largarse... mi último viaje, fue a Londres...
Y hablando de desgracias sentimentales... hoy me ha informado X de que su novio le ha dejado... no hare comentarios porque aunque he hablado con ella, no sé del todo el porqué... pero bueno... sabe más el viejo que por no se qué dice el refrán... y aunque me joda mucho, y nos enfadáramos por ello, tuve razón cuando le dije que no me pintaba bien...
3 años y medio de relación a la mierda... solo me queda darle todo mi apoyo como ella hizo conmigo hace un año...

Escuchando Avril Lavigne

Que haremos?

Des de que la conocí no paro de pensar en ello. Si ella pudo hacerlo porque yo no? Seré capaz? Tengo los cojones para hacerlo? A veces lo veo tan claro... otras tan negro y lejano... pero si no lo hago ahora que nada ni nadie me pueden poner un pero... cuando lo haré? Ahora, ahora lo tengo que hacer, solo o acompañado pero pienso hacerlo, lo tengo bastante claro... hablando con P me ha abierto otra via, será la última, la que agotaré si todo lo demás me sale mal...
Solo hay dos cosas que me retendran, pero creo sinceramente que ninguna de ellas se dará, sobretodo una! Si ello pasase me lo tendría que replantear todo de nuevo...
A medida que pasa el tiempo lo veo todo más claro... dejo pasar la vida ante mi y no me doy cuenta, es un vivir sin mi, como la película... quiero aprovechar el tiempo y volaaaaaaaaaaaaaar. Como hacen los pájaros, cambiar de zona y buscar lo que más les conviene, son egoistas, soy egoista? Ahora creo que no, pues todo el mundo disfruta de mi y de mi forma de ser, buena o mala, pero la comparto... pronto muy pronto seré un egoista de mierda, y sabreis porque... dadme unos meses y tendreis la respuesta...

P.d: Alguien me sugirió que hablara de sexo en mi blog... hoy no será el caso pero tengo apuntado el consejo... igual así recibo más visitas y con ello más atención mediática, ya que el sexo vende... aunque me gusta más disfrutarlo ;)

Domingo, día 17 de Enero

Me he despertado tal y como me acosté, con la cabeza ocupada por mil asuntos y sin nada ni nadie en quien pensar en concreto. Son los dias que pasan, y con ellos mi vida, sigo enpecinado en contaros mi vida, en haceros ver quien soy y no entiendo porque... tengo cosas por contar, de gente que conozco, de gente que quiero y deseo conocer más a fondo... pero a veces me sale la vena egoista.
Ha sido un día de cambios. Despertarme depre pero ilusionado por una comida que no se ha realizado, seguir en estado de semishock... ver una peli que vi con mi primera novia, que recuerdos han pasado por mi cabeza, ganas de llamarla, o de escribirla porque solo tengo una dirección de correos...lavando los platos tras la peli he escuchado Budapest, un cd que habia semi oblidado en mi regalo de amic invisible de hace un par de años... salir corriendo hacia el punto de reunión con P. Darme cuenta del aire que respiro, sentirme un poco más vivo al levantar la cabeza por el camino, vivir... hablar en el coche sobre nosotros, ellas, y todo lo demás, y futbol y básquet... ver un partido de básquet entre el frio del juego y del pavellón... tomar un cortado cuando sé que me sienta fatal el café, seguir viendo el partido con ganas de chillar e insultar alguna jugadora... volver a bcn con la sensación de una tarde y una salida provechosas... llamar a la vecina, esa que tantas veces me ha salvado de la pesadez de mi vida, de mi aburrimiento voluntario... salir a cenar... pasar por el cine e ir al cine... improvisar me encanta!!! Hemos visto una gran peli con un final un poco raro ;)
Volver a casa, acompañarla a la suya porque tenia miedo... llegar a casa y hablar 5 minutos con L y AP, escucharles como se van "a dormir" y yo a teclear... a hablar en ese mundo paralelo al que vivo y en el que me gustaria creer vive alguien tan especial como yo y la gente que me rodea...

Se asoma...

Siempre acabo hablando de lo mismo, no tengo otra conversación, le digo a todo el mundo lo tonto que soy por estar solo, informo que estoy solo, y chillo a gritos que necesito y quiero a alguien a mi lado. Pero no hago nada por ello.
Me quedo en casa, hasta las tantas chateando, hablando con gente que quizás nunca vea, atrayendo a gente que quizás en persona nunca se sentirian atraidas por mi, o que quizás nunca hablariamos... el mundo del chat me lo pone todo tan fácil y a la vez me niega tantas verdades.
Hoy tenia ganas de escribir, pero el puto modem se ha estado 5 minutos para connectar a la web y ya no tengo ganas. Yo no soy de escribir relatos como hoy he leido en alguna web, la teneis enlazada, solo hace falta descubrirla ;) Hoy he seguido hablando con una persona a la que admiro mucho por lo que ha hecho, y cada vez la admiro más por su forma de vivir. Ole tus cojones! Ya, sabes que yo no podría!
Me he rallado, he hablado con gente y me he puesto triste, no he llorado, hace tiempo que no lo hago, eso es señal que dentro de poco me meto una ostia de las de muy señor mio... pero de momento vamos aguantando...
Escuchando Los Planetas, como no, me doy cuenta de que mi vida es como un cúmulo de canciones que se van repetiendo, pero a veces salteadas, sin seguir un orden que yo quisiera imponer... al menos las canciones me alegran, o me deprimen, pero quieren decir algo... yo creo que ya no sé ni lo que digo... una pena, con lo bien que se me da hablar...cuando quiero!

P.d: Hoy hemos perdido de 4 con el senior B y casi damos ya por perdida cualquier opción de subir a segunda catalana... normal, no tienen un entrenador preparado... sí... estoy en MODO NEGATIVO ON!!!

Escuchando Los Planetas- Cumpleaños total

Siempre igual...

Sé que alguno de vosotros, sobretodo Nastrud esta pensando... porque le dejan escribir cuando va borracho??? No ve que hace el ridículo?? Tú ya me has visto haciendolo, o sea que ya no me importa... hehehehe
No sé porque, siempre que llego bolinga me pongo el mismo grupo o serie de canciones... aunque algún día me he puesto a Los Planetas, por norma báscia las noches de jueves escucho Maga y después k's con lo que ello conlleva... pero bueno, fue una etapa, ahora es otra, y no tengo que dejar que la cabeza me dé vueltas, piense e intente reaccionar, porque no sirve absolutamente para nada remover el pasado, buscar soluciones o querer algo más de lo que hubo, hay y habrá jamás... k's es el regalo que me hizo y por eso me encanta tanto, merci A!! :*
P.d. Siento ser tan yo a veces, y sobretodo contigo!

Un jueves más...

Un jueves más nos hemos reunido unos amigos para salir, esta noche tocaba exalumnos de la UB, los amigos de la uni hemos salido a cenar hablando de trabajo, de planes de futuro, de si dejo o no la carrera, de que tengo que hacer, de si he perdido el tiempo…
Y rápidamente hemos cambiado de rollo, hemos hablado de nuestras vidas en sí, del sistema educativo, lo típico de pedagogos :)
Hemos salido del libanés y para abajo, al Le Journal, gran bar… y allí hemos estado hasta las 2:30 hablando de todo, recordando viejas anécdotas, intentando trazar planes de futuro, he charlado con la novia de A. que parece buena tia, esta haciendo un estudio sobre la calidad del semen… tremendo!!!! :D
Después hemos pasado al Gusto, donde el camarero creo que iba más fumado que yo, que esta noche ya es decir… porque vaya una que hemos pillado… yo no he parado de fumar, petaba el mai y hacia otro, así durante dos horas… así estamos ahora!!!
He estado hablando con J y nos falta un local para llegar sobre les 3 y pico y salir de allí a las 6 con el bajón y la tranquilidad que da el solecito en el cogote mientras caminas hacia casa con el inicio de resaca…
Una nohce bonita con final y llamada inesperada, ay que ver lo que hace el alcóhol… y como la gente te envia sms a las 3 de la mañana, hahaha ale, mañana otro dia!!! :*

Me centro demasiado en mi?

Un día más lo paso entre lo que tengo que hacer y lo que hago... y una vez más me viene a la cabeza la moral deontológica de Kant, aquella que te dice que tienes que hacer lo que se te obliga hacer, aunque esté bien o mal, lo tienes que hacer porque te toca y con ello te hará crecer como persona...
Pues bien, parece ser que yo no lo hago... varias preguntas hoy han rondado por mi cabeza:
- Porque estudias?
- Dejo la carrera?
- Porque me he comido tanto turrón de chocolate?

Las dos primeras van ineludiblemente unidas y me obligan a replantear el futuro, no se que hacer...bueno si sé, por eso mañana he organizado una cena con dos amigos para que me convenzan de que siga en la Universidad perdiendo el tiempo.
La tercera pregunta me la he hecho mientras echaba el resto en el wc, puesto que me ha pillado un apretón de esos sorpresivos, que cuando menos te lo esperas pam! te atacan y, o lo sacas o va todo encima... (que asco!!)
Hoy ha sido un día en que H me ha puesto las pilas... me ha visto desconcentrado o destensado... y me ha hechado una charlita de las suyas para que esté más activo y ponga a mi equipo como lo sé poner, no como estuvieron en Andorra.
Además lo que me jode es que el puta sabe como tocarme la fibra y motivarme... quiero subir a segunda con el senior B... y todo ello pasa por ganar este sábado al segundo clasificado y empatarlo en la clasificación... esperemos que así sea!

Paranoia del día: Dejo la carrera? Me voy a trabajar fuera de España? Rompo con toda mi vida aquí?

La ilusión

Iba conduciendo por delante del campo del Barça... viendo como todas esas mujeres y chicas se prostituyen noche tras noche... y he pensado en sus ganas de vivir, de salir cada noche a dejarse follar por cualquiera para poder pagar las clases de sus hijos algunas, pagar su libertad otras... que ilusiones tienen estas chicas??
Y las mías?? Que ilusiones tengo? Que ilusión tengo? Hoy lo pensaba conduciendo por el tunel de la ronda del mig, y escuchando una buena canción de un grupo que no volveré a escuchar nunca más porque según el locutor de radio 3 se autopromocionan ellos por culpa de las discográficas...tanta promoción a Bisbal y mierdas de estas y los grupillos wapos y que empiezan no tienen su sitio...
Pues eso que os iba diciendo, y mis ilusiones? Donde estan? Puede ser porque estoy enfermo, puede ser porque es Enero y la cuesta ya se sabe, puede ser porque me quiero centrar, pueden ser tantas cosas... que creo no tener ninguna ilusión. En los estudios no tengo ninguna ilusión, llevo 7 años para sacarme una carrera de mierda... en el básquet hago mi trabajo pero con un suficiente, y en el deporte o eres el número uno o no vales nada... y en el amor... amor?
Sigo caminando, estudiando para el dia 18... que raro se me hace estudiar, es que no tengo ni ganas ni ilusión, y todos me dicen lo mismo, joder si te quedan 4 asignaturas, yaaa, pero y luego que?? No será que tengo miedo de lo que viene después? No será que prefiero seguir viviendo como un estudiante en lugar de ser alguien de provecho? Por eso estoy como estoy, solo conmigo mismo porque así lo he querido...

Sueño

Sueño que mañana seré feliz, sueño que mañana será un gran dia...
Me gustaria poderte tocar, dice la canción que escucho, y quizás sí que tenga ganas... pero mi lado oscuro me llama hacia el agujero negro de mi corazón, mientras que la fuerza me quiere sacar de mi mismo... he recibido un sms de mi maestro Jedi particular y me he animado... mañana sere feliz como decía.
Sueño que todo irá bien, sueño que me contestarás algo...
Demasiado tiempo sin escribir, muchas cosas que contar y ahora mismo poca alegria cerebral para poder decir algo con seriedad y bien escrito... simplemente que el dia que hice de rey negro fue una pasada... que la cara de las abuelitas bien valía pasarse 20 minutos rascando la puta pintura negra de la cara...que pasar un buen rato con mis amigos bien valió tener que aguantar algun caramelazo del típico niño gracioso :)
Sueño que soy quien quiero ser, sueño que mis sueños se convierten en realidad...
Mañana, o sea hoy, tengo examen dentro de 5 horas... me he enterado hoy... vamos mal, muy mal... ahora tengo 8 dias para estudiar para dos exámenes... me sacaré uno mínimo... sino apruebo dejaré la carrera, dejaré de engañarme y de vivir, y empezaré a vivir como lo quiere la sociedad...
Sueño que disfruto de mi vida, sueño que disfruto de ti, sueño que me disfrutan...

?=¿

Encontrarte , he podido , hablandote he estado , conociendote
un poquito he sentido, a un ser que permanecia perdido,
ahora ya he visto , nuestro parecido
transparencias nos unen , y de lo opaco huimos
sentimos , decimos , exclamamos y decimos
que ojala todo fuera mas fácil y estuvieramos tan dolidos...
por la gente que no enseña , lo malo que no conocimos
pero es la vida , y este es el motivo,
por el que seguir caminando per este camino
y así seguiremos , hasta el fin de nuestros dias
caminando per el camino , de la vida y del destino.

Solo por esto, hoy ha merecido la pena connectarme y conocer a una persona muy especial.
Mañana narraré con detalles toda la experiencia de ser rey mago por una tarde :)

5 horas con la cama

Hoy he dormido 5 horas...ayer me estuve hasta las tantas de charla con G, fue una cita bien especial, me gusto todo en si, la forma de quedar, lo que hablamos, como actuamos, estuvo bien, no se... me gustó, yo me acoste sobre las 5! :)
Y hoy a las 10 de pie para ir al Torneo de Basquet Junior de l'Hospitalet. Un torneo que celebran siempre por reyes y que cada año es mas caro y baja mas de calidad pero bueno... con 5 horas dormidas, alguna cabezadita en algun partido si que he hecho, porque al final todos me parecian iguales, hehehe Suerte de los rusos que son unas bestias y se han pegado buenos mates y tapones!!! :)
Hacia dias que no escribia y tras la insistencia de mis fans, vuelvo a escribir... la última vez que lo hice me preguntaba si realmente cambiamos de año, y tras esa noche pienso que sí. Que no es que todo haya cambiado, sino que yo he cambiado y lo veo un poco diferente, quizás por la emoción del sentimiento que guardo y quiero sacar, quizás por las ilusiones de un futuro mejor... sea como sea lo de aquel post es como un mirage en mi nuevo año. Tras una noche de pensar y pensar tumbado en la cama, llegué a la conclusión que estaba haciendo lo de siempre y no podía continuar así. De modo que ahora estoy como mas contento, siempre positivo, sin prisas, tampoco sin pausas, pero construyéndome a mi mismo.
Que no pasará nada, pues no pasará nada, que no quedaremos, pues no quedaremos, pero eso no sera excusa para no seguir haciendo y pensando como siempre... que estoy bien, y esto ya no debe de afectarme.
Mañana sera un gran dia, espero. Debuto como rey negro en el gran pueblo de Puigdelfí... si tengo alguna foto espero colgarla para mofa pública... de mientras voy pensando en que decir a un niño que ya sabe que mi color negro no es real sino de pintura, hehehe te has portado bien? has hecho caso a papá y mamá? Has jugado mucho a la play?? hehehehe (creo que la última sobraba ;)
Pues nada, ya os contaré... nanit! ;)
Escuchando Radiohead

¿Cambio de año?

Realmente hemos cambiado de año? Yo me siento igual que siempre...ayer fue una buena noche, una mas de las que puedes contar alguna anécdota y poca cosa mas... su voz me gustó, me transmitió mucha seguridad... pero hoy no ha sonado igual, ni tan siquiera ha sonado... simplemente ha sido un hola y adiós, cosa que jode mas que no aparecer...al menos a mi!
5 minutos de conversación y ya sabia que esto me iba a afectar como me afecta a mi... y porque sera que esta sensación rara de frio y calor, picor en la frente y en la espalda me viene cada vez que alguna cosa que no me agrada pasa? Pues no sé, pero acabé el año desorientado y lo empiezo aún más, perdido por lo de ayer noche y lo de hoy, es como el sol y la luna, el mar y la tierra...
Bueno, almenos yo no tengo que echar de menos a nadie... como otras personas... vaya forma de empezar, lo siento! :*
Seguimos caminando, pero el paso cansa mas cada vez...

Escuchando Keane

Cena de hombres

Ayer fue una noche especial. Salí de casa contento, con ganas de cenar con mis amigos. Seguramente todos los que estábamos ayer teniamos muchas ganas de hacerlo.
Escoger el sitio era lo de menos aunque tardamos lo nuestro... beber, comer, charlar, reir, mear... era igual lo que hiciesemos, estabamos juntos y era lo importante. Recuerdo caras riendo, muchas risas, millones de risas, una cara enfadada porque me pedia entrecot, otra descojonándose porque llevábamos 5 botellas de vino y nos estaban regalando chupitos...
Fue uno de esos momentos que disfrutas al 100% con la gente que te quiere y con quien vives y compartes tus mejores y peores momentos. Ellos me levantaron cuando yo caí, y ahora soy yo quien a la misma altura que ellos les doy las gracias por lo que han hecho por mi. Soy un tio nuevo, con una nueva vida, con mi mismo cerebro pero renovado. Y ellos tienen la culpa. Mil gracias tios! De corazón. Si hace algun tiempo pensaba que estaba solo, ya no lo pienso.

Ahora la parte cómica...cosas que no recuerdo de ayer:
- Como saqué dinero y donde?
- Como sali del bar
- No se como llegué a mi casa, se que en coche, pero nada mas
- Me gustaria saber quien me abrio la puerta de casa
- No sé porque tengo varios moratones en mis piernas, de varias caidas supongo
- Quien le dijo a mi madre que fregara mientras yo iba vomitando desde la cama...

P.d: FELIZ AÑO!!! :*

Mi último año

Estaba hablando con la veritable G (si, si la del Punto G!) y le he preguntado... que piensas sobre el año que dejamos? Con que te quedas de él... y rápidamente he pensado que era perfecto para el blog ;)
Me quedo con:
- Mi renacimiento
- Mis amigos, nuestras borracheras y nuestras ralladas sobre la vida y las mujeres (aquellos seres desconocidos)
- El verano (campus, fiestas mayores, fumades y salidas espontaneas)
- El ascenso a 1era catalana con el senior, y porque no, mantener categoria con mi senior B :)
- Salir con Aina, que a pesar de todo lo mal que lo hallamos hecho nos ha servido a los dos
- Conocer a toda la gente que he conocido, sea buena o mala
- La vecina
- La consolidación de mi amistad con G
- Albert y todo lo que significa para mi... al nivel de Pep
- La confianza de Hugo poniendome como coordinador del club
- Mi intención de aprovar de una put. vez la carrera
- Conciertos de: Deluxe i els Pets con Al, los Planetas en el Fib y su viaje ;) (tots teniu lentrada??) hahaha
- Poder pensar en ELLA sin llorar, sin deprimirme y con una sonrisa pensando que bonito fue y como la disfrute
- Y evidentemente, ESTE BLOG!!! Sin él muchas de mis paranoias serian humo...
Seria muy difícil meter todo lo que me quedo en este pequeño saco, espero que los que no salgais sepais perdonarme, y los que estais en él y no os sentiais relacionados conmigo, pues podeis ir vacilando de que alguien os quiere o os tiene en interés ;)

Potser si que et ralles per res...

Así he acabado una conversación hoy... hace bien poco, con alguien al que realmente aprecio por su forma de ser y de tomarse la vida, alguien que vive porque le obligan no porque quiera... sin miedo a morir ni a vivir a su modo...
Que me rallo es un hecho... sino, no tendria ningún apartado en el blog que se llamara ralladas. Sino, no escucharia un grupo de alguien que está a punto de desaparecer de mi vida por mi torpeza, algunos direis que ya era hora que lo hiciera, pero yo la echaré de menos.
Hoy he quedado con N, nuestras kdd's de terapias psicológicas como hoy la ha bautizado, empiezan a ser tradicionales, y mas que agradables... aunque no sirva para nada explicar los problemas a los demás parece que te quedas como mas tranquilo diciendo todo lo que sientes. Intentando hacer partícipe a alguien de tus problemas crees solucionarlos. Pero nadie tiene la verdad absoluta, ni siquiera los filósofos, muchos de los cuales duermen en el círculo del infierno por su egoismo, egocentrismo o pensar...
Me rallo por un sms que no llega... que tonteria eh??? Porque coño han inventado los móbiles?? Porque nadie se atreve a editar un libro de comportamietos sobre los sms??? Porque cada uno de nosotros lo hacemos de formas diferentes? Hay gente que hace una perdida cuando lo recibe, otros lo contestan, otros lo leen y lo guardan, otros lo borran directamente, otros te llaman... hay gente que parece esperar que el tiempo borre el recuerdo de lo que fue... de lo que podia haber sido y de lo que tenia que haber sido...porque me rallo por un sms?
Porque son las 7 y estoy aún despierto? Miro a mi alrededor y veo los rastros de una cena agradable, muy rica y me voy a la cama con un mal sabor de boca, por no poder decir bien alto que por fin alguien me está saliendo bien...
Parece que toda la vida mi cromo va a decir: Siga buscando!
Escuchando K's

Vaya nochecita!

A veces en cuestion de 5 minutos me cambia el carácter, lo reconozco soy un puto lunático, pero es que a veces te obligan a ello.
Que un buen dia se transforme en una noche de mierda, es una sensación que me pasa a menudo, pero hoy tenia que ser una noche mas, con alguna alegria y ya esta.
Pero la gente se empeña en no dejarme salir de donde estaba y me recuerdan mi pasado, al final salgo, salgo y estiro el cuello para mirar por encima del caparazón. Parece que todo ha acabado normal, mañana sera un nuevo dia donde las ralladas de hoy pueden ser mas grande o pueden desaparecer que es lo que me encantaría. Ojala fuera esto último... ojala!
Las borderias, las ralladas, los miedos de la gente es increible como nos afectan, al menos a mi... pero espero seguir de pie tras un intenso combate que acabo de luchar hace bien poco.
Queridos/as lectores/as me voy a la cama esperando que la imaginación cese su actividad, porque no para desde hace dias... siento si me rallo rápido, si me pongo borde, si luego soy el tio mas simpatico del mundo mundial que lo puedo ser, siento ser así, a veces ni yo me entiendo... pero joder, soy buena persona y lo sé, y ademas mi encanto tengo ;)

P.d. Parte médico del DUC --> Hoy estaba mejor, 2 veces a pasear por la calle, se ha meado en todo el comedor, parece mas fuerte y con mas ganas... ha movido la cola :) parece que los ánimos que le enviais desde vuestros corazones funcionan. Gracias :*

Per tu ,M :*

Por de parlar,
de dir alguna cosa que no et pugui agradar,
de deixar anar una altra mentida
a la teva mida.
Por de callar,
desant les paraules a qualsevol calaix,
per no deprimir-te o fer-te badallar,
saber què rumies amb aquella mirada
que no sé què m'amaga.
Por de dormir
i que en despertar-me tot hagi canviat,
sense recordar què ens fa viure plegats
com si fóssim estranys,
de sentir la rutina rosegant-nos per dintre.
Et veig,
el sol s'amaga entre els teus cabells.
Em sents,
aixeques la mirada
i en aquell precís instant
tot és tan plàcid i tan clar
que em venen ganes de cridar:
Res no m'espanta.
Por de la por,
de sentir aquest pànic tan subtil i tan boig;
de no ser capaç de somriure
quan dius que m'estimes.

Escuchando Por- Els pets